Ερμίνα Παμφάγους

Επικίνδυνο είδος το οποίο τρέφεται με κλασσική μουσική, ποίηση και λογοτεχνία καθώς και με υπερποσότητες Starbucks... Μην σκεφτείτε να την κεράσετε.... Εκτός αν είσαστε απόγονος πολυεκατομμυριούχου... Μικρή στο μάτι αλλά με μεγάλο στομάχι θα απορήσετε με την ποσότητα γλυκών και φαγητών που μπορεί να καταναλώσει αυτό το μικρό πλάσμα...

Επίσης να το σκεφτείτε αν την πάτε σε κρεπερί εκτός αν είστε λάτρης των ταινιών σπλάτερ... Οι συνδυασμοί που κάνει είναι απερίγραπτοι και μόνο αηδία μπορούν να προκαλέσουν...
Φυσικά δεν πρόκειται να στεναχωρηθεί από αυτή σας την κατάσταση και θα προσπαθήσει σε πιο εμετικούς συνδυασμούς... Θα τρώει με βουλιμία και με ένα τεράστιο χαμόγελο και με γουρλωτά μάτια θα σας ρωτά....
- Έχεις κάτι; Σου συμβαίνει κάτι;

Τέλος χώνει την μύτη της παντού κι έχει μια ειδικότητα στο hacking .... Οι κώδικες και οι γλώσσες προγραμματισμού είναι το φόρτε της... Ενώ αν μάθατε ότι γίνατε διαδικτυακώς ρεζίλι κάπου κάποια ερμίνα έχει ο λάκος...

Μέσα στις λίστες με τους ποιο επικίνδυνους τρομοκράτες, η Ερμίνα Παμφάγους αλλάζει συνεχώς τόπους διαμονής ενώ οι ευφάνταστες μεταμφιέσεις της ,όπως μασκοφόρος πειρατής, πιγκουΐνος κτλ , μπερδεύουν και τελικά ξεφεύγουν από το άγρυπνο βλέμμα της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας...

Γενικά αν εντοπίσετε την παραπάνω ύπαρξη να τραπείτε σε φυγή.
Μην διανοοηθείτε να καλέσετε την όποια υπηρεσία (αστυνομία, ΚΥΠ κτλ).
Η μικρή τρομοκράτισσα θα σας έχει εντοπίσει ήδη και κανείς δεν θα είναι σίγουρος για την ασφάλειά σας...

Σήμερα έχω να δω θάλασσα....

Σήμερα ότι και να γίνει δεν πρόκειται να με εκνευρίσεις.
Όχι! Δεν θα σου το επιτρέψω...
Σήμερα έχω να δω θάλασσα... Έχω να αφουγκραστώ το χάδι της...

Πάντα την ζήλευες την θάλασσα... Τόση ιστορία μέσα της, κι ούτε μία τόση δα απαίτηση...
Ή μάλλον μόνο μία... Να την αγαπάς...

Ακόμη και στις "μαύρες" της έχει τόσο πάθος που την κάνει ακαταμάχητη...

Όμως σήμερα θα δω ηλιόλουστα κύματα, δάκρυα χαράς να κυλιούνται στην άμμο...

Σήμερα αλάτι, πέτρα και ρετσίνι θα γεμίσουν τα πνευμόνια μου, τα μάτια μου, το μυαλό μου...

Τι λες;... Θες να τα ζήσουμε μαζί;... :-)

...τον πεθαμένον Άδωνη, κρυμμένο...

Κάτι τέτοιες ημέρες είναι που μου έρχεται στο νου ο Άγγελος Σικελιανός και συγκεκριμένα ένα ποίημά του, το "Στ' Όσιου Λουκά το Mοναστήρι".

Δεν έχω να πω πολλά. Νομίζω ότι ο Άγγελος Σικελιανός αποτέλεσε καθοριστική μορφή για την πολιτιστική εξέλιξη της Ελλάδας. Χαρακτηριστικά αναφέρω την αναβίωση των Δελφικών αγώνων όπου από όσο γνωρίζω ήταν η πρώτη προσπάθεια αναβίωσης των αρχαίων τραγωδιών.

Το παραπάνω ποίημα το θυμάμαι από το ανθολόγιο του σχολείου... Μου είχε κάνει εντύπωση... Οι εικόνες που υπήρχαν και οι ιδέες που συνδέονταν μεταξύ τους μου δημιούργησαν , και μου δημιουργούν, ιδιαίτερα συναισθήματα και σκέψεις.


Βιογραφία του Άγγελου Σικελιανού

when the smoke is going down

Τσιγάρο δοκίμασα πρώτη φορά πολύ μικρός. Ήμουν πέμπτη δημοτικού. Σε αντίθεση με άλλους δεν ήταν για μένα μια δραματική εμπειρία. Αντιθέτως ήταν μια ευχάριστη εμπειρία.

Συστηματικά όμως το ξεκίνησα πολύ μετά , γύρω στα 16. Εκτός από ευχαρίστηση ήταν κι ένας τρόπος για να φλερτάρω. Τότε έμαθα να στρίβω τσιγάρο. Μου άρεσε η μυρωδιά του καπνού μέσα στο σακούλι, καθώς και αυτή που έμενε στα χέρια μου από την επαφή τους με τον καπνό. Τσιγαρόχαρτο λεπτό , όσο λεπτό γινόταν. Και το κάπνισμα διαρκούσε αρκετή ώρα. Όχι τόσο ως προς την ποσότητα όσο ως προς την διάρκεια. Δεν κάπνιζα γρήγορα. Γενικά ότι απολαμβάνω δεν μου αρέσει να το επιταχύνω, θέλω να έχει διάρκεια και να του έχω δώσει σημασία. Τσιγάρο με καφέ, μετά από φαγητό ή μετά από έρωτα. Σε ένα ζευγάρι που καπνίζουν και οι δύο, είναι σαν ιεροτελεστία το να μοιράζεσαι ένα τσιγάρο. Είναι και αυτά τα σχήματα που φτιάχνει ο καπνός στον αέρα. Σαν σκέψεις κι όνειρα που ταξιδεύουν.

Το είχα "κόψει" για μια περίοδο, όμως δεν είμαι σίγουρος πια αν θέλω να το "κόψω". Περιστασιακά επισκέπτομαι αυτόν τον φίλο. Τόσες νύχτες με είχε συντροφεύσει όταν ένοιωθα μόνος. Σε ταξίδια... Έρημους δρόμους... Κρύες νύχτες...

Τόσες φορές κρυφτήκαμε μαζί για να τα πούμε... Να πούμε τα μυστικά μας...


Σας παρακαλώ μην με πρήξετε με τις βλαβερές συνέπειες του καπνού. Τις ξέρω.

πώς το λεν τον ποταμό;;;

Σας καλώ να παρακολουθήσετε αυτό το πολύ ενδιαφέρον βιντεάκι που ανακάλυψα στην ιστοσελίδα του bbc. Και δεν είναι μόνο ότι αυτό το ποτάμι είναι μια αηδία (δεν είναι δηλαδή αισθητικό το θέμα μόνο) είναι ότι αυτό είναι κι επικίνδυνο για την υγεία μας. Μήπως οι "κουτόφραγκοι" ξέρουν τελικά κάποια πράγματα παραπάνω;